پارسی را پاس بداریم!

حکم منصوص مرقوم در تبصره (6) ماده واحده قانون نحوه تقویم ابنیّه و املاک و اراضی مورد نیاز شهرداری ها مصوب سال 70بلحاظ فصاحت در کلام و بداهت در معنا امری مفروغ و منفصل از تاویل و تفسیر است .بتعبیر اخری ، ظهور لفظ «اراضی»به لحاظ ارتباط و اتصال حکمی و موضوعی آن با قانون مربوط ، افاده عموم ننموده و می بایستی در تعیین نوع کاربری آن قائل به تحدید و تقیید شد .

   النهایه با امعان نظر به مفهوم و منطوق قانون مارالذکر و مستنبط از مشروح مذاکرات مربوط ، استعمال لفظ «اراضی» بحثی ثانوی ومطلبی مجزا ومتفرّع بر «واحدهای مسکونی قابل واگذاری» تلقی نشده ومآلاً تبصره موضوعه نیز منصرف از هر گونه تفسیر و یا تآویلی است .

   لابد فکر کردید که متن فوق در عهد قاجار و در توصیف قانون بلدیه آمده است یا بخشی از یک متن عربی است که برای ترجمه ارایه گردیده و یابرگی جدا شده  از دفتر چه خاطرات خان قلی خان است !

خیر ، در هر صورت اشتباه کرده اید زیرا جملات فوق بخشی از نامه رسمی و اداری مورخ 6/8/1385است که از سوی دیوان محاسبات کشور و با امضای معاون حقوقی به ریاست مجلس نوشته شده تا به دولت ارسال شود .

البته آقای دکتر حداد عادل که ریاست فرهنگستان ادب فارسی را عهده دار بودند ، حتمآ می دانند چه جوابی را باید برای معاون امور حقوقی و مجلس ارسال کنند تا"پارسی" پاس داشته شود !!