چند سال قبل در اواخر ماه رمضان ، متأسف از عدم بهره برداری از رمضان و شبهای قدر ، غزلی را سرودم که مکنونات دل بود تا شاید هشداری باشد ؛ اما ظاهراً این غفلت ها ، پایانی ندارد . در این روزها آوردن آن را بی مناسبت ندیدم . اهل ادب از نظرات اصلاح طلبانه خود دریغ نفرمایند.

سیمای غروب

رمضان  رفت و از او مانده تمنای  غروب

روز تنگ آمد و گردید چو سیمای غروب

روز پیروز اگر  با  سحر آغاز  شده است

لیک گشته است گرفتار به تنگای  غروب

در سحر دست  تمنا  به  سوی  یار  ببرد

آنکه دریافت  سحر از دل حمرای غروب

رنگ سرخی که فشانده است شفق بر گیتی

دل خونی است که پاشیده به پهنای غروب

صبح  را  گرچه  ندانسته ،  رها  بنمودیم

وای بر من اگر از دست دهم رآی غروب

درک خویش  و سحر  و  زمزمه لیله  قدر

گر نکردیم ، دهیم گوش به نجوای غروب

دوست  می دارم و دل  خوش  به تماشای شفق

می نشینم هم آنگاه که خورشید به دریای غروب

مزد  را در سحر  و  وقت  صباوت   ندهند

برد آن کس ، که بود همره و همپای غروب

شب از آن روست سیه پوش که می بیند باز

داده  از  دست  بسی  همدم صهبای  غروب

از کفم  رفت بسی عمر گرانمایه به صبح

مانده ام بی کس و تنها به تماشای غروب

  شهرداری های کشور به لحاظ ساختار تشکیلاتی ، وظایف و عملکرد جایگاه خاصی را در تشکیلات اداری اجرائی کشور به خود اختصاص داده اند ، از سویی به عنوان مؤسساتی مستقل و عمومی ، نه ماهیت سازمانهای دولتی را دارند و نه از جایگاه و ساختار خصوصی بر خوردارند . شهروندان به عنوان سهام داران این موئسسه حقوقی رابر عهده شهرداری ها می گذارند که جز با رعایت آن ،جایگاه این موئسسات به دست نمی آید .

  رشد سریع شهر نشینی و پیچیدگی مسائل شهری ، شهرداری ها را از سازمان های بسیط و یک وجهی به سازمان های مرکب و چند وجهی تبدیل نموده است .

انتظارات رو به افزایش شهروندان ، توسعه خدمات شهری در دنیای مدرن به مردم ، رعایت حقوق شهروندی و خلق موضوعات جدید در این عرصه ، طلب می کند که با این پدیده مؤثر و گسترده برخوردی در شأن و جایگاه آن به عمل آید .

   نگاه سازمان های دولتی از دیر باز به شهر داری ها موجب گردیده است که همیشه این مؤسسات را به عنوان سازمان های وابسته تلقی کنند ، که می بایست از سوی دولت و به صورت قیم مآبانه هدایت و راهبری شوند .

   ویژگی های سازمانی شهرداری ها چالش هایی را پیش روی قرار داده است که قبل از پرداختن به آنها لازم است به این ویژگی ها اشاره شود :

1- گستردگی وظایف :

بر عهده داشتن وظایف متعدد ،گوناگون و حتی بعضاً متضاد شهر داری ها در سطح کشور بی نظیر است .اغلب سازمان های اجرائی یک یا چند وظیفه مرتبط با هم را برعهده دارند لکن شهرداری ها از این امر مستثنی هستند و در آن واحد ده ها وظیفه را به انجام می رسانند .

2- نحوه تامین اعتبار :

وابستگی مالی شهرداری ها به درآمد هایی که خود می بایست کسب کنند ،آنها را از یک طرف به تلاش برای تأمین هر چه بیشتر درآمد وادار می سازد . از طرفی وجود قید و بندهای قانونی در امر شهر سازی و ارائه مجوز به شهروندان آنان را بر سر یک دو راهی قرار داده است که توجه به هر یک ، از عنایت به دیگری می کاهد .

3- وابستگی مالی شهرداری ها به شرایط روز جامعه :

از جمله ویژگی های دیگری است که امر برنامه ریزی را دچار مشکل می کند . حتی شهرداری هایی که برای درآمد و هزینه خود برنامه می نویسند و بودجه پیش بینی می کنند ، به دلیل تغییرات اجتماعی ، اقتصادی ، طبیعی و سیاسی روز از اجرای برنامه های خود ناتوانند .برای مثال آنگاه که به هر دلیل ساخت و ساز در شهر کاهش یابد ، شهرداری ها شدیداً دچار مشکل می شوند .

4- عدم وجود سیستم مناسب جذب نیرو :

 در شهرداری ها استخدام نیرهای کار ، متأسفانه از یک ضابطه قانون مند و منطقی پیروی نمی کند .باز بودن دست شهرداران و توان اخذ مجوز از شوراها موجب می شود که سازمان ها و افراد تأثیر گذار بتوانند نیروهای مراجعه کننده به خودشان را به سمت شهرداری ها سوق دهند . این مهم در زمان انجمن های شهر در قبل از انقلاب و در زمان قائم مقامی استانداران و هم در زمان نظارت و فعالیت شوراها ساری و جاری بوده و هست . اگر بگوییم بزرگترین پاشنه آشیل شهرداری ها به کار گیری نیروهای خارج از ضابطه بوداست ، سخنی به گزاف نگفته ایم.

5- وظایف فوریتی و ضروری :

یکی از ویژگی های مهم شهرداری ها ماهیت فورس ماژور و اضطراری بخشی از وظایف شهرداری هاست.این وظایف ایجاب می کند که شهرداری به هر وسیله ای شده و در هر شرایطی این وظایف را به انجام برساند . نظافت سطح شهر ، جمع آوری زباله ، آبیاری فضای سبز و رفع موانعی که بعضاً در سطح شهر ایجاد می شوند ، وظایفی نیست که بتوان آن را به تأخیر انداخت.

    یک روز مرحوم رعایی شاعر گرانقدر سیرجانی -که خدای مهربان از برکات این روزها نصیبش فرماید - در محل کارم در سیرجان ، از سرودن یکی از اشعارش سخن می گفت ،که با این بیت آغاز می شد:

تیغ ملجم آن شب ار مستی نمود        بی گمان مست دو ابروی تو بود

   این حقیر فقیر سراپا تقصیر ، که به دلیل ضعف طبع ، مترصد سوژه و انگیزه ای بودم تا طبع خفته را بیدار نمایم! این بیت را مطلع یک مثنوی کوتاه قرار دادم. زیبائی صناعات ادبی در این بیت موجب شد که چند بیتی اضافه کنم . اگرچه میان شعر من تا شعر ایشان تفاوت بین شاگرد و استاد است که به مناسبت شهادت امام علی (ع) تقدیم می شود.

                                                    ابروی یار

موضوع : قلم و کتاب

1- کتابی که روی زمین افتاده بود مظلومانه ناله می کرد !

2- رمان هایی که یک ماهه نوشته می شوند ، یک شبه هم خوانده می شوند !

3- هر چقدر کتاب قطور تر باشد نویسنده اش بیشتر احساس چاقی می کند!

4- اگر اهل خواندن کتاب نیستید لا اقل برای دکوراسیون خانه چند کتاب بخرید !

5- بعضی ها قلمشان را با قلم چکش اشتباه گرفته اند و مدام تو سر مردم می کوبند !

6- از زمانی که قلم را بر داشته بود دیگر نیازی به سلاح نداشت !

7- اگر چه یک دستگاه کامپیوتر روی میز داشت ولی معمولا حسابش را با چرتکه انجام می داد !

8- توی قفسه کتاب اینقدر بهش فشار آمده بود که نمی توانست باز شود !

9- کتابهای قطور کتاب لاغر را در بین خودشان له کردند !

10- برای اینکه بتواند کتاب را از قفسه بالایی بردارد  چند کتاب را زیر پایش گذاشت !

خدایا

همیشه می خواستم  که شمع باشم و بسوزم ونور بدهم

                                      ونمونهای از مبارزه و کلمه حق ومقاومت

                                                                       در مقابل ظلم باشم .

ازنیایش شهید دکتر مصطفی چمران